เคยไหม...พรุ่งนี้ค่อยทำก็ได้
 
เคยไหม...พรุ่งนี้ค่อยบอกก็ได้
 
เคยไหม...พรุ่งนี้ค่อยเริ่มแล้วกัน
 
เคยไหม...พรุ่งนี้ละกัน
 
 
 
 
เมื่อก่อนฉันชินกับคำว่า "พรุ่งนี้ละกัน"
 
จนวันหนึ่ง มีเหตุการณ์ที่ฉันไม่เคยคิดว่ามันจะเกิดขึ้นเร็วขนาดนี้
 
 
 
คนใกล้ตัวของฉัน ที่เปลี่ยนไปเพียงเวลาแค่เสี้ยวนาที
 
ก่อนหน้าไม่กี่นาทียังเดินเข้าห้องน้ำได้ปกติ หลังจากนั้นก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย
 
ไม่รู้สึกตัว จนถึงเวลา เวลาที่จะต้องไป เวลาแค่3วัน ฉันรู้สึกว่ามันเร็วมาก
 

 
ถ้าถามว่าไปไหน ฉันว่าทุกคนคงรู้ดี
 
ไปในที่ที่ไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น ไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้าเป็นอย่างไร
 
ไปอยู่คนละที่ คนละภพ จากไปแบบไม่มีวันกลับมา ค่อยๆจากไปอย่างสงบ
 
ส่วนคนที่อยู่ทำได้เพียงยืนดูและอธิษฐานในใจให้เขาได้ไปสวดมนต์ (ความเชื่อของจีน) 
 
 
 
จากไปแล้วไม่มีวันกลับ
 
เวลาที่เดินไป ก็ไม่มีวันย้อนกลับมา
 
 
ที่ฉันรู้คือมีแค่ตอนนี้ อยากทำอะไรก็รีบทำ 
 
 
 
เพราะไม่มีใครรู้ว่า 
 
 
 
 
 
 
พรุ่งนี้...จะมีพอสำหรับทุกคนบนโลกใบนี้รึเปล่า