MOVING'

>>กรุงเทพเลือกได้<<

 

คนเราเลือกเกิดไม่ได้แต่เลือกที่จะเป็นได้ ฉันใด

กรุงเทพอยู่แห่งใดยังคงเดิม แต่เลือกที่จะยิ่งใหญ่ได้ ฉันนั้น

--------------------------------------

จากสุโขทัยก้าวเข้าสู่ อยุธยา

ล่วงเลยผ่านมา ถึงธนบุรี

จวบจนปัจจุบันนี้ คือรัตนโกสินทร์

กรุงเทพฯ เมืองหลวงของแผ่นดิน

------------------------------------

ตั้งแต่จำความได้ การเติบโตมาจนถึงวันนี้ 21 ปีกว่าๆ กับการพัฒนาที่มากขึ้น

ทั้งระบบการค้า ระบบการขนส่ง ระบบการสื่อสาร

และอีกมากมายที่ทำให้กรุงเทพฯเตรียมตัวที่จะทัดเทียมนานาอารยประเทศ

การเจริญขึ้นอันมากมาย ต้องแลกเปลี่ยนกับการสูญเสียเอกลักษณ์บางอย่าง

คำพูดที่เคยได้ยินเสมอมา “เวณิชตะวันออก” คำนี้ ที่อยากพบเห็นภาพ

ในจินตนการ คือ ความสวยงาม ความสะอาด สดชื่น ที่มอบให้แก่คนกรุง

เป็นการผ่อนคลายความเหนื่อยล้า ที่ไม่ต้องแสวงหาจากที่ใด

เพียงแค่สอดส่องสายตาไปรอบตัว

แต่ไม่ว่าอย่างไรภาพนี้ก็ไม่เคยได้ปรากฏจริงในสายตา

ซ้ำแล้วยังดูห่างไกลไปอีกอย่างไม่มีวันที่จะได้เป็นอีกครั้ง

-------------------------------------

สิ่งหนึ่งที่อยากให้อยู่ควบคู่กันไป คือสายน้ำ

เป็นธรรมชาติที่สะท้อนเรื่องราวมากมายได้หลายอย่าง

ปัจจุบัน ภาพของสายน้ำในมุมหนึ่งได้สะท้อนให้เห็น

ขยะ ..

กลิ่น ..

และสารพัดนานาสิ่งที่จะอยู่ได้ ..

และสุดท้าย ต่อไปคงใช้การได้แค่คมนาคมเพียงเท่านั้น

----------------------------------------

จะมีวิธีอย่างไรที่จะฟื้นคืนสภาพ

อาจไม่ต้องดีดังเดิม แต่ต้องไม่แย่ไปกว่าเก่า

>> การทำระบบบำบัดน้ำ จากกังหันชัยพัฒนา เพื่อเพิ่มออกซิเจนให้แก่สายน้ำ

>> การกำจัดขยะ ลดสภาพที่ไม่น่าดึงดูดใจ แม้จะเป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุก็ตาม

>> การตรวจจับเหล่าโรงงาน เพื่อลดการปล่อยของเสีย โดยปราศจากการติดสินบน

>> การรณรงค์ ลดการทิ้งขยะลงแหล่งน้ำ ที่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องยากที่สุด

ค่อยๆทำ ค่อยๆเป็น ค่อยๆไป ตามคลองหรือแม่น้ำที่เชื่อมกัน

------------------------------------------

ภาพความฝันจางๆ อาจจะกลับมาเด่นชัดอีกครั้งก็เป็นได้

ไม่แน่ กรุงเทพฯ จะถูกเลือก ให้ถูกแก้ไข ช่วยกันด้วยคนกรุง

และภาพหลังจากนี้ คงคลับคล้ายกับกรุงเทพฯเกิดใหม่บนดินแดนแห่งเดิม

 

 

เป็นฆณ

โหมด เลือกกรุงเทพฯ

edit @ 7 Dec 2009 17:54:54 by MOVING'

คนนึงพยายามเปิดใจ แต่อีกคนกลับไม่เปิดใจ

คนนึงพยายามเข้าไปหา แต่อีกคนกลับถอยห่าง

คนนึงพยายามที่จะทำดีด้วย แต่อีกคนกลับไม่สนใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

ถ้าเป็นแบบนี้แล้ว ฉันก็ไม่รู้ว่า ฉันจะพยายามต่อไปเพื่ออะไร

ความอดทนของคนเราก็มีขีดจำกัด แต่อาจจะต่างกัน

 

 

 

 

เมื่อเธอไม่ต้องการ ฉันก็จะหยุดแค่นี้

 

 

 

เราอาจต่างกันเกินไป

ฉันไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่

ฉันไม่รู้ว่าเธอรำคาญฉันหรือไม่

ฉันไม่รู้ว่าสิ่งที่ทำมันถูกหรือผิด

ฉันไม่รู้ว่าฉันควรจะทำแบบนี้ต่อไปหรือไม่

 

 

 

 

 

 

 

 

แต่ไม่ว่าเธอจะตอบฉันมายังไง

ฉันก็จะช่วยเธอแบบนี้ต่อไป

เพราะเธอคือ "เพื่อน" ของฉัน